گفتار سوّم از مقالهء هفتم در ذكر سلاطين خلجى « 1 » طايفهء سوم از طوايف خمس ، سلاطين خلجىاند و اوّل اين طبقه ، ملك محمد بختيار خلجى بوده و اصل او از ولايت غور است . در زمانى كه قطب الدين ايبك به نيابت سلطان شهاب الدين غورى [ در ] ايالت دار الملك دهلى [ حكومت ] مىنمود ، محمد بختيار به هند و به واسطهء وفور شجاعت ، روز به روز كار او در ترقّى بود ، تا آنكه او را به ضبط ولايت اوده فرستاد و آن مملكت را مسخّر ساخت و متوطّنان آنجا را به دين مسلمانى هدايت نموده بعد از آن به امداد قطب الدين ايبك لشكر بر سر راىلكمير كه بر طرف شرقى ولايت بهار بود و مملكت وسيع عريض داشت كشيد و خزاين دفاين كه راىلكمير را در مدّت هشتاد سال جمع نموده بود ، به دست محمد بختيار درآمده راى لكمير را از ملك و مال بىبهره ساخت و بعد از آن به فتح لكنوتى كه دار الملك بنگاله است پرداخت و تا شهر بردهن كه سرحدّ چين است در حيطهء تصرّف درآورد و مدّت دوازده سال در آن ديار حكومت كرد و بعد از او ، پسرش ملك عزّ الدين رايت ايالت برافراخته مدّت چهار سال در سلطنت

--> ( 1 ) . اصل : خلنجى .